The bold and the beautiful

Als ik in de metro stap is deze nog bijna leeg. De rijen met stoelen die op amerikaanse wijze tegenover elkaar staan zijn nauwelijks bezet. Dan komt er een jong ventje met een koptelefoon op zijn kaalgeschoren hoofd aangelopen. Met een zwaai gaat ie vervolgens wijdbeens zitten en kijkt om zich heen met een blik op zijn gezicht die aangeeft dat er meteen problemen zullen zijn als er ook maar iets is dat hem niet zint.

Een paar haltes verder wordt het drukker in de metro. Naast de kale is nog een plek over en tegenover hem ook, als er een surinaamse vrouw binnen stapt met aan haar hand een surinaams mannetje van 2 a 3 jaar. Zonder pardon zet ze het mannetje naast de kale op de stoel en gaat er zelf tegenover zitten.
Het mannetje is nog zo klein dat zijn voetjes maar net over de rand van de zitting komen. Hij wiebelt er met zijn sneakertjes vrolijk op los. Dan krijgt hij de kerel hem naast hem in het vizier, die -ik geef het toe- er enigszins vreemd uitziet met de hoofdtelefoon op zijn glimmende knar.
Het surinaamse mannetje is onbezorgd. Weet nog niet dat staren in het algemeen ongewenst gedrag is. Hij tuurt er lustig op los en gebiologeerd bekijkt hij het hoofd van de man naast hem.
Tot deze het in de gaten krijgt en het kleine mannetje vervolgens aankijkt.
Hij grijnst.

Ik glimlach. Mijn dag is weer goed.

620 keer bekeken. |@ 20:35 cet

REACTIES:

Demos -(site)
Da's meer "The bald and the beautiful" ;-)

06 oktober 2004 16:24 cet  

Pollie -(site)
dat is leuk dat die kleine dat teweeg brengt ... een lach!

06 oktober 2004 21:01 cet